Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

ΦΙΛΙΑ

Φιλιά
14/10/2017

Φιλιά, 
λοιπόν ξέρεις που
λίγο ποιο πάνω
και λίγο ποιο κάτω
από το πουθενά, 
εκεί που ζούνε
ψεύτικα αστέρια. 
Φιλιά, 
λοιπόν, κι ας κλαις
είναι ψεύτικα 
τα δάκρυα αυτά,
που κυλάνε για έρωτες,
σκοτώνεις
τα χρυσά όνειρα 
με της άδειας ψυχής 
τα χέρια.
Φιλιά,
λοιπόν στο σύμπαν 
εκεί που δεν μπορείς
να νοιώσεις την ηδονή, 
που ρέει αληθινά 
από το κορμί σου, 
όταν σ αγγίζουν 
τα χείλια μου
πρόστυχα γλυκά 
και κλέβουν,τους χυμούς 
από την ψυχή σου...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ

Είσαι ένα τέλος
13/10/2017

Ένα τέλος λοιπόν
θα σε κλέψει
μόνο από εμένα, 
ένα τέλος 
που θα χαμογελά,
όταν σε σκέφτεται 
πόσο μπορείς,
να τρέχεις μακρυά. 
Σαν μια μάγισσα  γριά 
που ξεψυχάς,
φύγε λοιπόν 
και μην χασομεράς, 
είσαι τα πάντα 
σ ένα τέλος.
Αυτό που ξέρεις 
ότι μπορείς,
να κλέβεις στα όνειρα 
που δεν έχεις. 
Να κλέβεις των άλλων
τις ψυχές,
μην μου γυρνάς 
την πλάτη κι απορείς,
φύγε τώρα μπορείς
για εσένα όλα, 
είναι ένα τέλος...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

ΔΕΚΑ ΩΡΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Δέκα ώρες του έρωτα
12/10/2017

Ένα δάκρυ να σου πάρει 
την μιλιά, 
ένα δάκρυ που σκορπάει 
την καρδιά, 
σε δέκα ώρες.  
Χαμογέλα δεν ανήκεις
 εσύ εδώ,  
μην αφήνεις το χαμόγελο
την θλίψη, 
να σου πάρει το μυαλό,
να μην λέει καλημέρες.
Ανάβεις σβήνεις λύπη χαρά 
και φωτίζεις της ψυχής
τα ιδανικά,
διώχνεις το κρύο την σκοτεινιά 
και κλαις στην κόλαση 
για ένα παράδεισο, 
που μετρά χαμένες μέρες. 
Δέκα ώρες είσαι αστείος 
υπηρέτης της χαράς, 
και μια ζωή μοιραίος 
 άρχοντας της συμφοράς,
ένας κλόουν που γελάς
 και δεν γελάς βαμμένος,
ξεχασμένες του έρωτα εταίρες. 
Ένα δάκρυ να σου πάρει 
την μιλιά, 
ένα δάκρυ που σκορπάει 
την καρδιά, 
σε δέκα ώρες...  
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΙΩΤΑ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Ταξίδια του κορμιού και της ψυχής
11/10/2017

Με κοιτάς 
μέσα από  φωτογραφίες
με μιλάς,
κι απορείς μ ένα βλέμμα, 
ο έρωτας
πως μπορεί να τρέχει τόσο. 
Με ζητάς 
κάτι δύσκολα πρωινά,  
που έχεις κάψα στην καρδιά, 
και ζητάς 
σ ένα σώμα που ποθεί,
για φιλιά και ηδονή,
και ρωτάς  
αν σε αγγίζω το κορμί,
με τα χείλια απαλά, 
πάνω 
στην πλάτη μ αφορμή, 
κάτι ρίγη πάθους,
που τραγουδάνε  
ερωτικά θάματα μικρά, 
που φιλιά ζητάνε 
κι απορώ αν στον έρωτα αυτό, 
ζω μαζί σου η δεν ζω, 
σε χαϊδεύω κι απορώ 
πόσο  αλήθεια σ αγαπώ.
Σε φιλώ 
στην κοιλιά και στον μηρό,
αναπνέω μα δεν ζω
όταν με τρελαίνεις τόσο
με πόθο.  
Άσε απλά 
τα φιλιά να είναι καυτά 
και τα δάχτυλα απαλά, 
να χαράσσουν  ιστορίες. 
Στου κορμιού  
τις γλυκές ανεμελιές, 
που υπόσχονται 
απίστευτες βραδιές
και ταξίδια, στου λαιμού σου
τις στροφές. 
Με κοιτάς 
μέσα από φωτογραφίες 
με μιλάς... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΜΑΡΙΑ ΑΛΚΕΤΑ 

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Πικρές αλήθειες
10/10/2017

Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις
τι δίνεις η τι παίρνεις, 
τι αντοχές έχεις, 
πόσο μπορείς να περιμένεις.
Αν έρχεται ένα αύριο καλό 
εάν έχεις μία ελπίδα
εάν έχεις μία σχέση,
αν είσαι ερωτευμένος
αν αγαπάς, 
αν θέλεις να δεις μία δύση 
η μια Ανατολή. 
Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις 
τι μπορείς να δώσεις, 
τι μπορείς να πάρεις,
εάν αυτό που θα δώσεις
έχει αντίκρισμα έχει αξία, 
αν αυτό που θα πάρεις
έχει κάποια μορφή, 
η οποία μπορεί να δώσει
στον κόσμο, 
αυτό που εσύ δεν μπορείς 
να του προσφέρεις. 
Πολλές φορές περνάς 
δίπλα από ένα  σούρουπο,
περνάς δίπλα από έναν άνθρωπο 
που η αξία του ίσως είναι τόσο μεγάλη
και δεν την βλέπεις, 
βλέπεις ίσως αυτό που δεν είναι
μέσα στο σούρουπο
δε βλέπεις την προσφορά.
Αισθάνεσαι ότι είσαι μέσα
σε μία αγορά 
θέλεις να δώσεις ανταλλάγματα
για να πάρεις,
θέλεις να πάρεις ανταλλάγματα 
για να δώσεις. 
Προσπάθησε  να πάρεις και να δώσεις
τόσο απλά αυτά που θέλεις
χωρίς αξίες. 
Προσπάθησε να αγγίξεις
να μιλήσεις να αισθανθείς, 
να νιώσεις να δώσεις και να μπεις, 
μέσα σε μία απίθανη αίσθηση
 ότι αφιερώνεις τα πάντα 
σε ένα απλό Φιλί.
Μία σκέψη ίσως θα μπορούσε
να σε αλλάξει.
Δεν έχει αξία το να αισθάνεσαι 
ότι είσαι ο πιο πλούσιος κόσμο. 
εάν δεν μπορείς να αισθανθείς
ότι σε αναγνωρίζουν
ότι αναγνωρίζεις. 
Δεν βλέπεις τον εαυτό σου
στο δικό σου καθρέφτη, 
είσαι ένας άνθρωπος που αξίζεις 
για πολλούς άλλους 
που σ έχουνε ανάγκη ,να σε βλέπουν
 να αισθάνονται ότι ζεις
 και να σ αγγίζουν με τη σκέψη τους
 με το μυαλό τους,
 με τη φροντίδα της ψυχής τους, 
όσο υπάρχεις 
και όταν δεν υπάρχεις κοντά τους...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΙΩΤΑ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΕΚΕΙ ΣΤΙΣ ΓΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ

Περιμένεις εκεί 
στις γωνίες του μυαλού
8/10/2017

Περιμένεις εκεί 
στις γωνίες του μυαλού,
σαν παλιά κατοχική
σόμπα ξύλου η φουφού.
Ζεσταίνεις στο κουρνιαχτό 
μες σε σκόνη, η σ ένα φύσημα
από αγέρα ψυχρή, 
σίγουρα ερωτική
ένα έρωτα που αργεί 
να σου κάψει το μυαλό. 
Όλο λες μην κλαις
μην καις 
εγκέφαλο για εμέ, 
είμαι μια χαμένη υπόθεση 
ένα άστατο μυαλό,
ένα κορμί που εκλιπαρεί 
που δεν μπορεί πουθενά να δοθεί.
Δεν μου ανήκει αυτή η ζωή 
είμαι καλά κι αν δεν μπορώ 
ούτε και να εκφραστώ,
ας κατέβω τα σκαλιά 
ας μην ανήκω πια εδώ.
Δεν μπορώ να φανταστώ 
ένα φιλί η ένα ποτό,
να μου δροσίζει 
τα στεγνά τα χείλη μου η το μυαλό,
δεν μπορώ δεν θέλω να σου πω
πως απλά, σ αγαπώ... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΑΚΕΛΑΡΙΟΥ

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

ΜΙΚΡΟΙ ΘΕΟΙ

Μικροί Θεοί
7/10/2017

Είναι ο ρυθμός αυτός
που μετράει,
αυτός που μας αγκαλιάζει 
αυτός που τα όνειρα αλλάζει, 
στο παρόν και στο μέλλον. 
Είναι ο ρυθμός της ανάσας
του έρωτα,
αυτός που κάνει 
το πάθος πόθο 
και μπαίνει μέσα μας, 
τότε όσο απλοί κι αν φαινόμαστε
γινόμαστε θεοί  στις αποφάσεις.
Τα μάτια σου αγόρι μου 
κοιτάζουν το φεγγάρι 
και λάμπουν 
σαν αστέρια εκεί ψηλά, 
χαλάλι σου τα όνειρα
 που έχασα και πάλι 
μόνο εσένα νάχω αγκαλιά. 
Περνάς κι ανασαίνει 
το κορμί και η ψυχή μου
αγόρι εσύ της θάλασσας μορφή,
απόψε είσαι ο έρωτας 
ολόκληρη η ζωή μου, 
έλα αγκάλιασε με πάλι
έτσι απλά και δυνατά... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΘΗΝΑ ΚΛΑΠΣΗ


Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ

Συνοδοιπόροι
6/10/2017

Είμαστε μικρά σημάδια 
πάνω σε ένα χαρτί στον ορίζοντα, 
είμαστε μικρές ψυχές στο δρόμο,  
αφουγκραζόμαστε το μέλλον 
και προχωράμε. 
Σε μία άβυσσο σκοτεινή 
ερωτική, 
αβυσσαλέα τρομακτική
θα λεγα πολλές φορές,
πίσω από τα συρματοπλέγματα 
με το μυαλό αγγίζουμε κάποιον 
αγκαλιαζόμαστε. 
Προσπαθούμε 
να περάσουμε στον ουρανό,
 από το ιδανικό που μας χωρίζει, 
πίσω από σύννεφα χαράς και λύπης. 
Πόσο προσπαθώ, 
πόσο προσπαθώ να αλλάξω την μοίρα 
την πορεία, 
να αλλάξω το παρελθόν 
και να διώξω το κακό μέλλον 
μπροστά μου. 
Η δυστυχία κι η ευτυχία,
ήτανε πάντοτε συνοδοιπόροι
στην ζωή μας...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΑΡΙΑ ΒΙΛΙΩΤΗ

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

ΟΙ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΤΑΝΕ

Οι νεράιδες ξέρουν να πετάνε
5/10/2017

Κάθε αλυσίδα
έχει ένα κλειδί 
που την ξεκλειδώνει,
ένα σφυρί που την σπάει,
ένα στήριγμα 
που την σηκώνει ψηλά.
Όλοι έχουμε κάτι 
να μας στραγγίζει 
την ψυχή και το σώμα, 
στροφή μωρέ 
κι ας είναι επικίνδυνη, 
εξ άλλου οι νεράιδες
 ξέρουν να πετάνε 
στα δύσκολα. 
Καις την ψυχή σου 
κλαις την ζωή σου,
λες παραμύθια 
φταις για τα ξενύχτια, 
αγαπάς να με λιώνεις
γελάς όταν με μειώνεις.
Με σκέφτεσαι στα όνειρα σου, 
να φιλώ τα πόδια 
τους μηρούς την κοιλιά σου,
σβήνεις σε πόθο 
λιώνεις γελάς, τελειώνεις.
Με κοιτάς ερωτευμένη
με πάθος φοβισμένη,
με πουλάς ξέρεις το λάθος
μα κρατάς όλο το πάθος.
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ


Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

ΜΟΛΥΒΕΝΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

 Μολυβένια γράμματα από το παρελθόν
4/10/2017

Έτσι σκεφτόμουν,
για όλα αυτά τα άψυχα
μολυβένια γράμματα 
από το παρελθόν
που τα έκανα εικόνες
έρωτα και ιστορίας.
Μπράβο όλο καρδιές και μπράβο
πρέπει να σε γεμίζουν μωρέ τζιέρι μου
μ όλα αυτά που γράφεις,
σαν πετάγματα της άνοιξης 
πάνω από τον Βόσπορο,
πάνω από μια Ελλάδα που μπορεί
να ταν έτσι κι αλλιώς,
μα άμα δεν δεις το όνειρο 
την πόλη μπρε, 
άμα δεν αναπνεύσεις 
μέσα στην Αγία Σοφία τα όνειρα,  
άμα δεν κάνεις τον Σταυρό σου
στον άγιο Γεώργιο στο Φανάρι,
αν δεν προσκύνησης τις εκκλησιές 
στην Πρίγκηπο και στην Χαλκηδόνα, 
αν δε περπατήσεις δίπλα 
σ όλους τους αγίους 
και την Παναγιά που φυλά 
τους ανθρώπους της πόλης
νεκρούς και ζωντανούς 
ξεχασμένους στην αδικία.
Αν δεν πετάξεις 
πάνω από τα παράλια της μικράς Ασίας, 
πάνω από την ιστορία της Ελλάδας, 
Τροία Σμύρνη Κρήνη Προύσσα.  
Αν δεν διαβάσεις τον χάρτη
με τα χιλιάδες ελληνικά χωριά 
και πόλεις της μικράς Ασίας,
αν δεν δεις στα μάτια 
τους εκατομμύρια ξεχασμένους Έλληνες  
εκεί  πάνω στις αφημένες
στράτες της ιστορίας. 
Πως θα μπορέσεις να ονειρευτείς
ίσως μόνο με την ψυχή, 
αυτήν που μπορεί να κλέβει
ακόμη την ελπίδα από το παρελθόν
και να φέρνει όνειρα για το αύριο.
Πικρά όνειρα αυτά που η ζωή και τα λάθη
τα κάναν ένα κουβάρι μέσα μας,
πικρά λάθη σε πικρές μέρες
του χρόνου που έρχεται. 
Όταν έρθει η ώρα  
θα καταλάβουμε ότι η Ελευθερία 
δεν έχει να κάνει με χρήμα,
με σάρκα και με αίμα,  
παρ μόνο με Θεούς κι αγγέλους. 
Οι άνθρωποι μωρέ είναι οι ίδιοι,
οι ιδέες μωρέ μόνο ακουμπούν 
την ιστορία... 
ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

ΧΡΩΣΤΑΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

Χρωστάς στον έρωτα
3/10/2017 

Μπορεί 
να ξημερώσεις αγκαλιά σε μια αυλή, 
με δάκρυα στα μάτια στην ψυχή, 
να μην δεις τα χρώματα την θλίψη 
να  τελειώσεις μια χρυσή αυγή
θλιμμένο κορίτσι.
Μπορεί οι ελπίδες στα σκοτεινά 
να σου ματώνουν την καρδιά, 
δυο χελιδόνια σε σεντόνια λευκά
που πετούν χαμηλά, 
έρωτες που χάνονται  απατηλά
στα χρόνια. 
Όνειρα χαμόγελα πίκρα  
κι εσύ να ξενυχτάς να απορείς, 
αν τα μάτια σου κοίταξε κανείς, 
αν είδε μέσα τους φωτιές 
λέξεις πάθους οργασμού γλυκές,
η αν έβλεπε μόνο ένα κορμί 
απελπισμένο, 
ένα έρωτα χαμένο.
Ένα δυο κρυφά φιλία
ένα ψίθυρο στο λαιμό 
στα αυτιά, 
μια πορεία που οδηγεί σε ψέμα
σε καταστροφή,
αν στα μάτια 
δεν μπορεί κανείς
να δει, 
ποσό είναι η ευτυχία αληθινή 
όταν ένας έρωτας πραγματικά ανθεί 
στο βλέμμα.
Σκέφτομαι πίσω
από  παραθυρόφυλλα κλειστά,
χαμόγελα που όφειλα 
να δώσω, 
μα εσύ χρωστάς στον έρωτα
χάδια  ανάσες ψυχής φωτιά
όνειρα απατηλά ,κι άλλο τόσο... 
ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ