Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

ΓΥΡΙΖΩ

Γυρίζω
4/8/2017
Γυρίζω τις ρίζες μου
να βρω μες τα νησιά 
το κάστρο στην Μονεμβάσια
και στα πελάγη. 
Θάλασσα μαύρη που απορείς 
είμαστε οι σκλάβοι της εποχής,  
ή ψυχές που ψάχνουν
χαμένες ελπίδες 
να βρουν πατρίδες.
Είναι στην άκρη του θεού
κάτι παιδιά,
που έχουνε στο νου 
να μην ξεχάσουν.  
Αρχαία κάστρα μουσικές
πετάγματα αγγέλων 
και φωνές ,την μικρά Ασία 
ποτέ να μην ησυχάσουν.
Μπορεί και νάνε μια στιγμή
όταν κελαηδάει ένα πουλί, 
η μες του Αυγούστου
την ζέστη τι μαγεία. 
Εκεί που κρατούν οι μουσικές, 
από νεράιδες και κρυφές
 μεσημεριάτικες του τζίτζικα
νότες  χορδές
μνήμες, 
που τρυπούν την ησυχία.
Η Παναγιά μας φύλακας κρατά 
την Πρίγκηπο και τ άλλα μέρη, 
είμαστε εμείς πρόσφυγες,
σε άγνωστα  χώματα φτωχοί 
με μια μεγάλη όμως ψυχή 
που αγκαλιάζει, 
τα παράλια και τις κορφές
τα όνειρα τις εποχές, 
πόθο και λατρεία μας μοιράζει...
Εκεί όταν ψάχνω,
γυρίζω τις ρίζες μου να βρω 
της γης τι ευτυχία, 
μες τα νησιά 
το κάστρο στην Μονεμβάσια
και στην Μεσόγειο, 
κάθε αρχαία παραλία...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΙΩΤΑ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

ΚΛΑΙΝΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

ΚΛΑΊΝΕ ΤΑ ΜΆΤΙΑ
3/8/2017
Οι αναμνήσεις τα ψέμματα 
μας δένουν τα χέρια, 
σε κάτι λιμάνια του χθες 
το αύριο, όλο συμφορά. 
Άγριες λεπίδες κρατάνε 
σβηστά  κεριά
άδειες ψυχές 
με πίκρα στην καρδιά. 
Στην Σπάρτη κλαίνε ακόμη για εσένα
και στην Αθήνα ψάχνουν τούς νεκρούς, 
είναι η Ελλάδα μια φτηνή 
πόρνη Κατίνα,
που σέρνει ένα φουστάνι
σκιασμένες ελπίδες
φλόγες 
από φίλους και εχθρούς.
Κλαίνε οι άγγελοι κι άγιοι ακόμη
είναι οι εικόνες χαραγμένες  στα μυαλά 
κλαίνε τα μάτια ζωγραφίζουν την ελπίδα
κάτω στο χώμα με αίμα που κυλά. 
Δίπλα σ άγιους που πεθαίνουν 
την Αγία μέρα, 
τα δάχτυλα σκορπούν 
μην γράψουν για την κόλαση 
την αλήθεια που ποθούν.
Είναι η Ελλάδα σκλαβωμένη
 εκεί που ξενυχτάνε 
οι βρώμικες ανάσες 
το χρήμα να μοιραστούν. 
Τι πόνος μας καίει  
έρχεται από μακρυά. 
Μοιράσατε σάρκες και κόκαλα Ελλήνων 
μα μην μιλάτε για τα φτωχά παιδιά 
σκυφτέ από ντροπή τα κεφάλια 
πουλάτε  μια Ελλάδα
 που  ακόμα πονά
 μα καρτερικά  σιωπά. 
Οι αναμνήσεις  τα ψέματα
μας δένουν τα χέρια, 
σε κάτι λιμάνια του χθες 
το αύριο, όλο συμφορά... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΦΩΤΟ ΜΑΡΙΑ

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

ΧΡΥΣΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ

Χρυσά καλοκαίρια
28/7/2017 

Ναι μπορείς, να ξεχνάς τα μοιρολόγια
να χτυπάς και να σπας τα ρολόγια, 
τα χρυσά καλοκαίρια να ψάχνεις
για όνειρα σε μια ακρογιαλιά. 
Η χρυσή αμμουδιά να σε λούζει
μ ένα ήλιο που σε καίει και τσούζει, 
το κορμί με καυτές υποσχέσεις,
από αγόρια κορίτσια με όνειρα φωτιά. 
Έλα στην αγκαλιά μου μην τρέχεις, 
σε παραλίες 
για αποτυπώματα μην βλέπεις,
από Σόνιες Μαρίες τα σημάδια στην άμμο 
τα σβήνει η μαγεμένη ακροθαλασσιά.  
Όταν ο έρωτας πάλι χτυπήσει
στου καλοκαιριού το τρελό το μεθύσι, 
φίλα  στα χείλη με πάθος, 
σε ανεμόμυλους κι σε εκκλησίες
που ανεβαίνουν στ΄ ουράνια 
με μαγικές ανηφοριές.  
Έλα πάλι κοντά μου, στην αγκαλιά μου 
έλα κι άπλωσε σεντόνια στα όνειρα μου 
κι εκεί στα λευκά τα παιγνίδια
στο γαλάζιο του έρωτα Αιγαίο
δες την ζωή να κυλά μ ομορφιά, 
είναι τα καλοκαίρια που περνάμε 
χρυσά...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΦΩΤΟ ΤΖΟΙ

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ

Θα τα καταφέρω
27/7/2017

Τρίτες σκέψεις 
έχουν τα μάτια, 
τρίτες σκέψεις
έχει το κορμί.   
Με κοιτάς έτσι 
όπως σ αρέσει να σκέφτεσαι
τα ζεστά πρωινά του Ιούλη, 
όταν οι αντοχές δεν έχουν
την δύναμη τις σκέψης. 
Ένοχες ματιές 
ένοχες σκέψεις 
και το κορμί σπαρταρά
να τ αγγίξεις στην φωτιά, 
αυτή που καίει ξανά,  
το δέρμα ξανά 
το μυαλό ξανά
το κορμί φωτιά. 
Ανάβεις ένα τσιγάρο,
σε κάνει να χαμογελάς
μέσα στην δυστυχία 
από ευτυχία
ελπίζοντας,
θα τα καταφέρω... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

ΨΕΜΜΑΤΑ ΚΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Ψέμματα κι αλήθειες 
25/7/2017
Χρωματίζω  με μπογιές 
παραλίες ομορφιές 
καλοκαιρινές, 
νησιά με όμορφα χρώματα
λουλούδια με αρώματα 
κι εγώ ονειρικά χτυπιέμαι, 
με τους Αγίους κι αιμοβόρους
μ ανάξιους μικρούς διαβόλους. 
Είναι η ζέστη της ζωής 
στα πρόθυρα καλοκαιρινής 
βροχής,
που δροσίζει τα όνειρα
μέσα από τα σωθικά 
της ψυχής. 
Ζωγραφίζω ένα παπά, 
κι ένα φτωχοδιαβολο
ψέματα φτηνά
και πολλές μητέρες
 που ποθούν,
την μεγάλη κόρη τους
δυστυχισμένη να κοιτούν.
Συμφορές, 
μέσα στου Ιούλη
τις μέρες τις ζεστές. 
Παραμονή 
της Αγίας Παρασκευής 
και εγώ χρωματίζω όνειρα
με λόγια της στιγμής. 
Ψέμματα κι αλήθειες 
αέναες συνήθειες 
κι αυτή η μπόρα 
μέσα μου ξεσπά, 
κάτι κεραυνοί που εσύ 
δεν βλέπεις κι απορείς 
κι εγώ χρωματίζω  με μπογιές, 
παραλίες ομορφιές 
καλοκαιρινές...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ
ΦΩΤΟ ΛΙΛΥ


Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Να ταξιδέψει η ψυχή μας

Να ταξιδέψει η ψυχή μας

Να ταξιδέψει η ψυχή μας
μέσα στο κατακαλόκαιρο 
προς τα τέλη του Ιούλη
να ταξιδέψει το μυαλό. 
Στα άσπρα νησιά 
με τις γαλάζιες παραλίες
στα σπίτια με τα γιασεμιά
και στις μικρές αυλές 
τις φωτισμένες από καθαριότητα. 
Ναι να ταξιδέψει με τους ανέμους
του Αιγαίου στα στενά δρομάκια
και στα καλντερίμια. 
Που κάθε βράδυ στολίζονται 
λες και γιορτάζουν, 
μεγάλη γιορτή, στις μουσικές 
με τι λίρες και στις εκκλησιές 
με τα γαλάζια καμπαναριά.
Ας μην είμαστε εκεί , 
μόνο ας είναι αυτοί που αγαπάμε 
να κατακτούν τα απόμακρα μοναστήρια, 
και τις πλατείες με τά μυστήρια. 
Εμείς θα παίρνουμε την δροσιά της σκέψης 
την κάψα της ηρεμίας,
του καλοκαιριού και θα χορεύουμε με μούσες
και με ονείρατα κάτω από τα πλατάνια τις χαραυγές.
Όταν οι φίλοι θα κοιμούνται 
τότε δικά μας Θάνε όλα, 
τα ταξίδια τα ονείρατα και τα γιασεμιά 
από την Νάξο έως την Κρήτη, 
Θα στέλνουμε την ψυχή μας με τον άνεμο 
και θα χαϊδεύει στα κουρασμένα όνειρα 
την ώρα του ξυπνημού,
Θα ταξιδεύει η ψυχή μας σου λέω
θα ταξιδεύει...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ


Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

ΟΙ ΣΤΑΛΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Οι στάλες της ψυχής
23/7/2017

Είναι οι ώρες της μοναξιάς
σημαντικές, 
είναι τα κλειδιά που ανοίγουν
ψυχές,
τις στάλες της ψυχής 
για να ποτίσουν, 
την αυλή της ζωής.
Είναι οι σκέψεις και τα χρώματα 
είναι τα λόγια για τα επόμενα, 
είναι οι κατηφόρες κι οι ανηφόρες 
που τρέχουμε στα παιχνίδια 
στο κρυφτό και στην μέλισσα 
στις αλάνες τους χωματόδρομους
και στου ουρανού 
τ απογευματινά χρωματιστά 
στολίδια
ατέλειωτα παιχνίδια.
Είναι τα πρώτα σκιρτήματα 
των ερωτευμένων,
κι η αισιοδοξία των ευτυχισμένων 
τα λόγια κι οι κουβέντες
 πίσω από την πλάτη, 
για τον γείτονα  τον Άλκη
και την συμβία του την Έλλη, 
 από την Πέρσα την στεγνή 
και τη ευμορφία την αφράτη.
Είναι τα ψιθυρίσματα 
για την όμορφη Άννα, 
που όταν περνά 
τρίζουν τα πλακάκια στην γειτονιά, 
από τα βήματα της
και σφυρίζουν τα παλληκάρια
για  την ομορφιά της.
Είναι αυτές οι ώρες κι οι εικόνες
 που μένουν στις καρδιές 
τις μοναχικές, 
στα χαμηλωμένα μάτια 
της αργυρός,  
από τα ερωτικά γινάτια 
της ανδριώτισας  παρθένας,  
της Μαριώς. 
Είναι αυτές οι στάλες 
που μαζί μ άλλες, 
ποτίζουν τις αναμνήσεις 
και χαμογελάνε στο αύριο και πάλι. 
Είναι οι ώρες τις μοναξιάς 
σημαντικές, 
είναι τα κλειδιά που ανοίγουν
ψυχές,
τις στάλες της ψυχής 
για να ποτίσουν, 
την αυλή της ζωής...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΘΗΝΑ

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Πολύχρωμα σκουπίδια
22/7/2017 
Κομματιασμένες ελπίδες χαράσσουν 
τις μέρες, 
σβησμένα δικαιώματα θολά αύριο
και μερικοί σαλτιμπάγκοι κυβερνάνε 
τα κρεμασμένα θέλω στο τσιγκέλι. 
Εμπρός αγοράστε,
φρέσκια ελληνική σάρκα
εδώ πουλάμε
τα όνειρα, 
εδώ πουλάμε τις ελπίδες 
εδώ πουλάμε την ζωή 
για τα επόμενα χρόνια,
εδώ αφήνουμε τους νέους 
να ξεπουλιούνται σκλάβοι,
εδώ κόβουμε τα δεσμά με το παρελθόν
τρελά μάτια μικρόνοα μυαλά
ξανθές φαλακροί και γόητες κάθε είδους,
κοινώς νταβατζήδες.
Μιλάνε για πολιτική  για οικονομία 
και δεν βλέπουν ένα λαό, 
που υποδουλώνεται σε ξένα θέλω 
και διαταγές, 
που χάνει την πατρίδα του, 
που τον αναγκάζουν σε περιθώρια απραξίας.
Αστεία ναι αστεία 
ισχυρισμοί και προσπάθειες 
για ψεύτικη ισότητα,
κλέβοντας δικαιώματα και προϋποθέσεις
όταν οδηγείται ένα λαός ολόκληρος 
στο περιθώριο της ζωής. 
Ευτυχία είναι λένε
να περνάνε οι άλλοι καλά στην χώρα σου
και εσύ να φορολογείσαι υπόλογος
ακόμη και για την αναπνοή. 
Να σου αφαιρούν τα δικαιώματα 
τα όνειρα και τις ελπίδες,
που κατάθεσες για το αύριο 
εχθές. 
Γελάτε σαλτιμπάγκοι 
η εξουσία σας δόθηκε τόσο απλόχερα
και την μετατρέψατε 
σε ένα υπόδουλο καθεστώς. 
Γελάτε που η πολίτες σας βουλιάζουν
στην ανύπαρκτη ελπίδα
για  καλύτερο αύριο,
καταφέρατε τις καταχρήσεις του εχθές
τα ψεύτικα χρέη 
αυτά που αναλογούσαν στη χώρα μας
όπως κάθε ευρωπαϊκή χώρα, 
να τα  φορτώσετε στο σήμερα 
στην πλάτη του λαού 
και αντί να πάνε στην φυλακή
αυτοί που έπρεπε 
να οδηγήσετε ένα ολόκληρο λαό
στην ανυπαρξία.
Διαχειριστηκατε την εξουσία 
ρίχνοντας τις ευθύνες με λόγια σ άλλους,
καταστρέφοντας ότι έχει απομείνει όρθιο
σ αυτήν την χώρα και ξεπουλώντας 
με την ανικανότητα σας τα πάντα.  
Η εξουσία για την εξουσία 
και μόνο. 
Μπράβο σας  άξιοι απόγονοι 
ηρώων και θεών, 
η πατρίδα θα σας θυμάται, 
σαν πολύχρωμα σκουπίδια... 
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΑΤΖΗΣ
ΕΣΕΙΣ

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

ΤΟ ΚΎΜΑ ΚΙ Ο ΑΦΡΌΣ


ΤΟ ΚΎΜΑ ΚΙ Ο ΑΦΡΌΣ
21/7/2017

Γεμίζει τα σωθικά
η αύρα του Αιγαίου, 
απλώνουν τα φτερά
στις ψυχές κι ακουμπούν
 τα ουράνια πουλιά,
που στέκουν μας κοιτούν 
και τη ζωή σκορπούν, 
σε πέλαγα σπηλιές
παραλίες μαγικές,
χρυσές
και χρώματα 
σαν να τα ζωγράφισε ένας θεός,
τόσο μοναδικά τόσο μοναδικός.
Πετάμε στο γαλάζιο Αιγαίο
απλώνουν τα φτερά
πάνω από σπίτια, 
κόβουμε στη μέση
το γαλανό ουρανό,
που ακουμπά στο κύμα 
το λευκό 
από τον αφρό. 
Μεσημέρι καλοκαίρι,
και μόνο κάτι αλήτες τζίτζικες
ακούω στο μπαλκόνι 
να τραγουδάνε,
ερωτικά μέσα στην κάψα.
Εμείς μόνοι, 
λες  και με κατάλαβαν 
πόσο σ αγαπώ
και τραγουδούν,ένα ερωτικό 
καλοκαιρινό σκοπό. 
Με καίει ίσως η αγάπη σου
ίσως οι αναμνήσεις, 
όταν όλα αυτά μου έρχονται 
από το παρελθόν. 
Πρόσωπα που αγάπησα, 
κι με αυτούς τους παλιό αλήτες 
τους μικρούς τους τζίτζικες
τώρα  κι εγώ μαζί τους 
για εσένα τραγουδώ,
ένα καλοκαιρινό σ αγαπώ.
Γεμίζει τα σωθικά
η αύρα του Αιγαίου, 
απλώνουν τα φτερά
στις ψυχές κι ακουμπούν
τα ουράνια πουλιά,
που στέκουν μας κοιτούν 
και τη ζωή σκορπούν 
σε πέλαγα σπηλιές
παραλίες μαγικές,
χρυσές
και χρώματα 
σαν να τα ζωγράφισε ένας θεός,
τόσο μοναδικά τόσο μοναδικός...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

ΤΑ ΟΡΙΑ ΚΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ

Τα όρια κι ο χρόνος
20/7/2017

Η ψυχή ξεδιψάει 
στο μοναδικό στο ιδανικό. 
Το ιδανικό
είναι σαν ένα θεϊκό φως
μέσα σε μια σπηλιά 
στο Αιγαίο, 
κάνεις μια βουτιά 
και συναντάς τα χρώματα 
του Θεού
που σε ταιριάζουν.
Εκεί υπάρχουν τα όρια,
οι αναπνοές οι αλήθειες 
και τα ψέματα,
όταν ξεπερνάς τα όρια 
αναπνέεις τον λίγο χρόνο. 
Οι αναπνοές θέλουν δύναμη 
κι ο χρόνος έχει 
για τον κάθε άνθρωπο
ένα μοναδικό χτύπο, 
που δεν χαρίζεται απόλυτα 
στην αλήθεια.
Ο ψεύτης χρόνος 
λοιπόν 
και τα ανίκητα όρια, 
εξουσιάζουν 
την αληθινή αναπνοή, 
της ζωής. 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΛΕΝΑ ΒΑΚΑ