ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΕ ΞΕΤΥΛΙΓΩ ΜΕ ΤΑ ΜΟΛΥΒΙΑ ΜΟΥ

ΕΛΠΊΖΩ  ΝΑ ΣΕ ΞΕΤΥΛΊΓΩ  ΜΕ ΤΑ ΜΟΛΎΒΙΑ ΜΟΥ

3/1/2017

Είσαι πολύ καλή 

μόνο στα παραμύθια,

απελευθερώνεις τα χρώματα 

της ψυχής,  

ελπίζω να σε ξετυλίγω 

με τα μολύβια μου

εκεί λίγο πιο πάνω 

από τα σύννεφα, 

εδώ στην γη λίγο πιο πάνω

από τις αισθήσεις

και να σε ζωγραφίζω γράφοντας 

σαν δύσκολη οπτασία, 

η σαν μαγεμένη γυμνή νεράιδα

του έρωτα, 

που ζεις μόνο στον ύπνο. 

Επιλέγω, 

το άγγιγμα των αισθήσεων για σένα,

βλέποντας μια σελίδα, 

αγγίζοντας με την σκέψη 

ακούγοντας την καρδιά σου να χτυπά 

πάνω στα χείλη μου, στα όνειρα 

και ξυπνάω τρομαγμένος .

Αυτά που δεν μπορώ να γευθώ,

αυτά που δεν μπορω να χαϊδέψω 

τα γράφω ,

ελπίζω να σε ξετυλίγω  με τα μολύβια μου

ζωγραφίζοντας,  

ένα ολόκληρο  παράδεισο 

μες την  κόλαση... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Εμείς οι άλλοι

2/1/2017

Εμείς οι άλλοι, ας αφήσουμε

τα χριστουγεννιάτικα καμπανάκια

και τα χρυσά κουδουνακια του Άη Βασίλη

να ανοίξουν τις καρυδένιες ψυχές μας,

η ζωή έχει κάτι κρυφές στιγμές 

μπορεί και φανερές,

που όταν δεν τις βλέπουμε χανόμαστε

σε λάθη.

Άλλο λάθος άλλη στιγμή χαμένη

λέμε ωριμάζοντας,

μα αυτό δεν θα ταν λάθος

αυτό ανήκει αλλού κι εμείς δεν τολμάμε

κι αν τολμήσουμε πληγωνόμαστε πάλι,

Εμείς οι άλλοι ας αφήσουμε 

τα χριστουγεννιάτικα καμπανάκια

και τα χρυσά κουδουνακια του Άη Βασίλη 

να ανοίξουν τις καρυδένιες ψυχές μας, 

σε μια νέα χρονιά μ ελπίδες. 

Σε μια νέα χρονιά που θα είναι καλύτερη για όλους,

σε μια νέα ελπίδα που θα μας χαϊδεύει με αγάπη.

Εκεί ανάμεσα στα σύννεφα  

στις χιονισμένες κορυφές, 

ας ταξιδεύει η ελπίδα μας 

κι η χαρά μας να ξεπερνά αυτά τα χαμένα όνειρα

πατώντας σε καινούρια μονοπάτια,

που μόνο οι άγγελοι διαβαίνουν,

κι εμείς οι άλλοι ...
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΤΑ ΘΑΎΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ

ΤΑ ΘΑΎΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ

1/1/2017

Τα θαύματα του κόσμου 

γυναίκα είσαι το φως μου, 

δημιουργός ονείρων 

για εσένα τραγουδώ.  

Υποκειμενική αλήθεια 

σου γράφω παραμύθια, 

μα ψαξε λίγο ακόμη 

σ εκείνο το μυαλό. 

Σ ένα κορμί που ψάχνει 

για έρωτες και πάθη, 

μέσα στην παραζάλη 

των φετινών γιορτών. 

Είναι όλα δικά σας 

σας κλέβω τα μυαλά σας

κι ενώ μιλάω για σένα,

μου λέτε πως μπορώ. 

Σαν ήλιος που ζεσταίνει 

σαν άνεμος που σωπαίνει 

η μια βροχή που λιώνει, 

το χιόνι είναι τόσο απλό.

Κλέβω τα μυστικά σας 

που έχετε στην καρδιά σας

κι ενώ γράφω αλήθειες 

σας λέω ότι μπορώ. 

Να συνδυάζω άλλα 

μικρά μα και μεγάλα 

μέσα σε μια σάλα, 

που χορεύω ονείρου σκοπό.

Αγκαλιά με ψέμματα δικά σας 

μα και κρυφά μυστικά  σας,

έτσι γυμνές αφήνω  

μονάχος μου και πίνω, 

την σκέψη την καρδιά 

με παραμύθια αληθινά. 

Στα θαύματα του κόσμου

γυναίκα είσαι το φως μου 

που θα με συνοδεύεις 

μια ακόμη χρονιά... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ