ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ Σ ΑΓΑΠΩ

Όσο κι αν Σ αγαπώ

10/2/2017

Στου παραδείσου μια γωνία 

χαμένα όνειρα παλιά ξαναγύρισαν,   

βρήκαν στόχο την καρδιά  

σαν φύλλα στον άνεμο σκορπίσαν.

Θεέ μου είναι ακόμη ποιο φτωχά

στον πόνο και στην συμφορά

πάλι μιλήσαν. 

Θέλεις λόγια που μιλούν

για αλήθειες κι ένα παρελθόν

που δεν θες να ξέρεις,

εσύ λες βλέπεις μπροστά 

τα ίδια λόγια λες ξανά 

έχεις στην σκέψη  όνειρα

που δεν χρωστάν μόνο περνούν... 

Την ίδια ζάλη  στη ψυχή

μα τρέλα ιδανική  

και πίσω μ αφήνεις, 

να μην σου μιλώ με πνίγεις. 

Όσο κι αν σ αγαπώ

θα φύγω η θα φύγεις. 

Στου παραδείσου μια γωνία 

χαμένα όνειρα παλιά ξαναγύρισαν,

βρήκαν στόχο την καρδιά 

σαν φύλλα στον άνεμο σκορπίσαν...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΦΩΤΟ ΕΥΑ

ΘΑ ΜΕ ΔΕΙΣ ΝΑ ΞΑΠΟΣΤΑΙΝΩ

Θα με δεις να ξαποσταίνω

9/2/2017

Σε μια ταβέρνα 

θα με δεις να ξαποσταίνω, 

μέσ σε καπνό 

που πιέζει το μυαλό,

σε  μια καρέκλα

που εκάθισαν κι άλλοι

που στηρίζει όνειρα 

που πόνεσαν 

η χάρηκαν εδώ.

Ένα ποτό  ίσα να με ζαλίσει

και να μετρώ, 

πίκρες χαμόγελα

ευκαιρίες  του χθες, 

ίσως τα μάτια θα γελάσουν

μόνο για αυτές.

Κοίταγε εσύ που περνάς

έξω από την βιτρίνα

δεν είμαι εμπόρευμα 

να πουληθώ.

Μόνο τους πόνους μου μετρώ

σ ένα κύμα, 

καθώς καίει η σκέψη 

αυτά που ήθελα, μα φταίω

γιατί τα έχασα όλα εγώ. 

Σε μια ταβέρνα 

θα με δεις να ξαποσταίνω,

μέσ σε καπνό 

που πιέζει  το μυαλό... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΑΚΕΛΑΡΙΟΥ

ΔΙΑΦΟΡΕΣ

ΔΙΑΦΟΡΕΣ

6/2/2017

Η ΣΟΒΑΡΟΦΆΝΕΙΑ 

ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΑΠΑΡΑΊΤΗΤΑ 

ΣΟΒΑΡΌΤΗΤΑ

Ο ΑΣΤΕΊΟΣ 

ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΑΠΑΡΑΊΤΗΤΑ

ΚΑΛΌΣ 

ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΕΣ 

ΦΟΡΈΣ 

ΕΊΝΑΙ  ΓΕΛΟΊΟΣ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΣ ΣΕ ΜΑΓΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ

ΞΕΧΑΣΜΈΝΟΣ ΣΕ ΜΑΓΙΚΆ ΜΟΝΟΠΆΤΙΑ

3/2/2017

Σε κάτι 

μαγικά μονοπάτια

ξεχασμένος, 

κάθε αυγή να σβήνει 

και κάθε δύση να φουντώνει  

πιο  πολύ το όνειρο.

Είναι που είσαι τόσο απλή

γεμίζει τις ανατολές 

η ομορφιά σου,

σαν να βγαίνεις το πρωί 

εσύ και η ψυχή γυμνή, 

όχι όμως το σώμα σου

μα μόνο η καρδιά σου. 

Σήμερα δεν θα βλέπω 

την μέρα λαμπερή, 

μα μόνο κάτι σκιές

που ανάμεσα τους 

θα προσπαθώ να σ αγγίξω,

με λέξεις όνειρα 

και συναισθήματα ένα κορμί, 

θα ήταν για εμένα μια τιμή 

απέναντι αν τι για ήλιο, 

εσένα να αντικρίσω. 

Χάνει τα λόγια του 

μ εσένα ο ποιητής, 

γίνεται άγγελος κι διάβολος

μαζί χαμένος,   

σε κάτι 

μαγικά μονοπάτια  

ξεχασμένος. 

Κάθε αυγή να σβήνει

και κάθε δύση να φουντώνει

πιο πολύ το όνειρο...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΑΚΕΛΑΡΙΟΥ

ΕΙΣΑΙ

Είσαι

2/2/2017

  

Είσαι μια οπτασία μπορεί, που θέλει 

μαγεμένα παιχνίδια να ζούνε κοντά της.

Είσαι τόσο όμορφη, κάθε μου λέξη 

είναι σαν ένα παθιασμένο φιλί 

που ζωγραφίζει στο κορμί σου.

Είσαι τόσο μοναδική, 

που τα ευλογημένα χάδια σου

είναι το χαμόγελο που ικετεύω,

τα βραδιά των αστεριών.

Είσαι τόσο πολύτιμη, 

όσο η τελευταία μου ανάσα 

λάμπει πριν τον θάνατο σαν διαμάντι,

πάνω στο κορμί σου,

αιώνια...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

 ΤΟ ΔΆΚΡΥ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙ΄ΑΣ

1/2/2017

Όταν μπορείς να χαμογελάς τον χειμώνα
είναι υπέροχο.
Όταν χαμογελάς την άνοιξη με τον εαυτό σου
  δυνατό.
Όταν χαμογελάς στους άλλους το καλοκαίρι
φωτισμένο.
Όταν αφήνεσαι στο χαμόγελο της ζωής το φθινόπωρο
φιλοσοφημένο.
Όταν χαμογελάς από πίκρα
αποτυχημένο.
Μερικές φορές όμως, όταν κλαις από ευτυχία
ολοκληρωμένο.
Σαν το δάκρυ της καρδιάς
που χαμογελά...

ΠΟΊΗΣΗ ΣΩΤΉΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΈΡΓΟ ΛΕΟΝΆΡΝΤΟ ΝΤΑ ΒΊΝΤΣΙ -ΛΟΎΒΡΟ

ΑΠΌ ΤΗΝ ΔΎΣΗ ΩΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΉ

ΑΠΌ ΤΗΝ ΔΎΣΗ ΩΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΉ

31/1/2017

Στις αυλές της γειτονιάς μου 

στην Ευρώπη η καρδιά μου, 

μα και λίγο στην Ανατολή.

Σμίξανε τα σωθικά μου 

από εκεί που η μεριά μου 

αναπνέει  με την καρδιά μου 

με του Βοσπόρου ένα φιλί.

Πότε πετάει στο Θησείο, 

στο εύχαρις και στο μουσείο 

στην αρχαία Ακρόπολη 

το μνημείο μια ζωής,

που κοιτάζει την πιάτσα Ισπανία

 και την Ρώμη που είναι η λάγνα,

  ω τι μάταια σχέδια πλάνα,

 με τους αγγέλους στην Φοντάνα

 και το Κολοσσαίο  που κοιμάται

 με τα αρχαία και τα νέα 

στου Βατικανού τα ωραία,

 που μιλάνε για το Παρίσι 

 και το Λούβρο που φυλάει 

τα μίση, 

τις παλιές τις κατακτήσεις

 τις απίστευτες αναμνήσεις  

τι εποχές...

 Όλα αυτά στην

γειτονιά μου η Αγία Σοφία 

 ο Άγιος Πέτρος 

και η Παναγία των Παρισίων

 είναι ένα μεγάλο 

της γης πολιτισμού μουσείο. 

Με μια Ακρόπολη στο κέντρο

 που  μας έχει όλους αγκαλιά 

στην απόμερη μου γειτονιά.

Στης Μονμάρτης τα σοκάκια 

και στης πλάκας τα στενάκια  

αναπνέω τις στιγμές 

της ρωμαϊκής ψυχής,

 που έμεινε εκεί στης πόλης

 τα ατελείωτα τα κάστρα, 

με τους βυζαντινούς ρυθμούς 

που ακόμη μας φυλάνε 

από φίλους και εχθρούς.

 Στις αυλές της γειτονιάς μου 

στην Ευρώπη η καρδιά μου

 μα και λίγο στην Ανατολή, 

σμίξανε τα σωθικά μου 

από εκεί που η μεριά μου 

αναπνέει  με την καρδιά μου

με του Βοσπόρου ένα φιλί, 

από την Δύση ως την Ανατολή...

Στην δική μου την αυλή.
ΠΟΙΗΣΗ  ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ