Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

ΦΙΛΙΑ

Φιλιά
14/10/2017

Φιλιά, 
λοιπόν ξέρεις που
λίγο ποιο πάνω
και λίγο ποιο κάτω
από το πουθενά, 
εκεί που ζούνε
ψεύτικα αστέρια. 
Φιλιά, 
λοιπόν, κι ας κλαις
είναι ψεύτικα 
τα δάκρυα αυτά,
που κυλάνε για έρωτες,
σκοτώνεις
τα χρυσά όνειρα 
με της άδειας ψυχής 
τα χέρια.
Φιλιά,
λοιπόν στο σύμπαν 
εκεί που δεν μπορείς
να νοιώσεις την ηδονή, 
που ρέει αληθινά 
από το κορμί σου, 
όταν σ αγγίζουν 
τα χείλια μου
πρόστυχα γλυκά 
και κλέβουν,τους χυμούς 
από την ψυχή σου...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ

Είσαι ένα τέλος
13/10/2017

Ένα τέλος λοιπόν
θα σε κλέψει
μόνο από εμένα, 
ένα τέλος 
που θα χαμογελά,
όταν σε σκέφτεται 
πόσο μπορείς,
να τρέχεις μακρυά. 
Σαν μια μάγισσα  γριά 
που ξεψυχάς,
φύγε λοιπόν 
και μην χασομεράς, 
είσαι τα πάντα 
σ ένα τέλος.
Αυτό που ξέρεις 
ότι μπορείς,
να κλέβεις στα όνειρα 
που δεν έχεις. 
Να κλέβεις των άλλων
τις ψυχές,
μην μου γυρνάς 
την πλάτη κι απορείς,
φύγε τώρα μπορείς
για εσένα όλα, 
είναι ένα τέλος...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

ΔΕΚΑ ΩΡΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Δέκα ώρες του έρωτα
12/10/2017

Ένα δάκρυ να σου πάρει 
την μιλιά, 
ένα δάκρυ που σκορπάει 
την καρδιά, 
σε δέκα ώρες.  
Χαμογέλα δεν ανήκεις
 εσύ εδώ,  
μην αφήνεις το χαμόγελο
την θλίψη, 
να σου πάρει το μυαλό,
να μην λέει καλημέρες.
Ανάβεις σβήνεις λύπη χαρά 
και φωτίζεις της ψυχής
τα ιδανικά,
διώχνεις το κρύο την σκοτεινιά 
και κλαις στην κόλαση 
για ένα παράδεισο, 
που μετρά χαμένες μέρες. 
Δέκα ώρες είσαι αστείος 
υπηρέτης της χαράς, 
και μια ζωή μοιραίος 
 άρχοντας της συμφοράς,
ένας κλόουν που γελάς
 και δεν γελάς βαμμένος,
ξεχασμένες του έρωτα εταίρες. 
Ένα δάκρυ να σου πάρει 
την μιλιά, 
ένα δάκρυ που σκορπάει 
την καρδιά, 
σε δέκα ώρες...  
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΙΩΤΑ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Ταξίδια του κορμιού και της ψυχής
11/10/2017

Με κοιτάς 
μέσα από  φωτογραφίες
με μιλάς,
κι απορείς μ ένα βλέμμα, 
ο έρωτας
πως μπορεί να τρέχει τόσο. 
Με ζητάς 
κάτι δύσκολα πρωινά,  
που έχεις κάψα στην καρδιά, 
και ζητάς 
σ ένα σώμα που ποθεί,
για φιλιά και ηδονή,
και ρωτάς  
αν σε αγγίζω το κορμί,
με τα χείλια απαλά, 
πάνω 
στην πλάτη μ αφορμή, 
κάτι ρίγη πάθους,
που τραγουδάνε  
ερωτικά θάματα μικρά, 
που φιλιά ζητάνε 
κι απορώ αν στον έρωτα αυτό, 
ζω μαζί σου η δεν ζω, 
σε χαϊδεύω κι απορώ 
πόσο  αλήθεια σ αγαπώ.
Σε φιλώ 
στην κοιλιά και στον μηρό,
αναπνέω μα δεν ζω
όταν με τρελαίνεις τόσο
με πόθο.  
Άσε απλά 
τα φιλιά να είναι καυτά 
και τα δάχτυλα απαλά, 
να χαράσσουν  ιστορίες. 
Στου κορμιού  
τις γλυκές ανεμελιές, 
που υπόσχονται 
απίστευτες βραδιές
και ταξίδια, στου λαιμού σου
τις στροφές. 
Με κοιτάς 
μέσα από φωτογραφίες 
με μιλάς... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΜΑΡΙΑ ΑΛΚΕΤΑ 

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Πικρές αλήθειες
10/10/2017

Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις
τι δίνεις η τι παίρνεις, 
τι αντοχές έχεις, 
πόσο μπορείς να περιμένεις.
Αν έρχεται ένα αύριο καλό 
εάν έχεις μία ελπίδα
εάν έχεις μία σχέση,
αν είσαι ερωτευμένος
αν αγαπάς, 
αν θέλεις να δεις μία δύση 
η μια Ανατολή. 
Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις 
τι μπορείς να δώσεις, 
τι μπορείς να πάρεις,
εάν αυτό που θα δώσεις
έχει αντίκρισμα έχει αξία, 
αν αυτό που θα πάρεις
έχει κάποια μορφή, 
η οποία μπορεί να δώσει
στον κόσμο, 
αυτό που εσύ δεν μπορείς 
να του προσφέρεις. 
Πολλές φορές περνάς 
δίπλα από ένα  σούρουπο,
περνάς δίπλα από έναν άνθρωπο 
που η αξία του ίσως είναι τόσο μεγάλη
και δεν την βλέπεις, 
βλέπεις ίσως αυτό που δεν είναι
μέσα στο σούρουπο
δε βλέπεις την προσφορά.
Αισθάνεσαι ότι είσαι μέσα
σε μία αγορά 
θέλεις να δώσεις ανταλλάγματα
για να πάρεις,
θέλεις να πάρεις ανταλλάγματα 
για να δώσεις. 
Προσπάθησε  να πάρεις και να δώσεις
τόσο απλά αυτά που θέλεις
χωρίς αξίες. 
Προσπάθησε να αγγίξεις
να μιλήσεις να αισθανθείς, 
να νιώσεις να δώσεις και να μπεις, 
μέσα σε μία απίθανη αίσθηση
 ότι αφιερώνεις τα πάντα 
σε ένα απλό Φιλί.
Μία σκέψη ίσως θα μπορούσε
να σε αλλάξει.
Δεν έχει αξία το να αισθάνεσαι 
ότι είσαι ο πιο πλούσιος κόσμο. 
εάν δεν μπορείς να αισθανθείς
ότι σε αναγνωρίζουν
ότι αναγνωρίζεις. 
Δεν βλέπεις τον εαυτό σου
στο δικό σου καθρέφτη, 
είσαι ένας άνθρωπος που αξίζεις 
για πολλούς άλλους 
που σ έχουνε ανάγκη ,να σε βλέπουν
 να αισθάνονται ότι ζεις
 και να σ αγγίζουν με τη σκέψη τους
 με το μυαλό τους,
 με τη φροντίδα της ψυχής τους, 
όσο υπάρχεις 
και όταν δεν υπάρχεις κοντά τους...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΙΩΤΑ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΕΚΕΙ ΣΤΙΣ ΓΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ

Περιμένεις εκεί 
στις γωνίες του μυαλού
8/10/2017

Περιμένεις εκεί 
στις γωνίες του μυαλού,
σαν παλιά κατοχική
σόμπα ξύλου η φουφού.
Ζεσταίνεις στο κουρνιαχτό 
μες σε σκόνη, η σ ένα φύσημα
από αγέρα ψυχρή, 
σίγουρα ερωτική
ένα έρωτα που αργεί 
να σου κάψει το μυαλό. 
Όλο λες μην κλαις
μην καις 
εγκέφαλο για εμέ, 
είμαι μια χαμένη υπόθεση 
ένα άστατο μυαλό,
ένα κορμί που εκλιπαρεί 
που δεν μπορεί πουθενά να δοθεί.
Δεν μου ανήκει αυτή η ζωή 
είμαι καλά κι αν δεν μπορώ 
ούτε και να εκφραστώ,
ας κατέβω τα σκαλιά 
ας μην ανήκω πια εδώ.
Δεν μπορώ να φανταστώ 
ένα φιλί η ένα ποτό,
να μου δροσίζει 
τα στεγνά τα χείλη μου η το μυαλό,
δεν μπορώ δεν θέλω να σου πω
πως απλά, σ αγαπώ... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΑΚΕΛΑΡΙΟΥ

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

ΜΙΚΡΟΙ ΘΕΟΙ

Μικροί Θεοί
7/10/2017

Είναι ο ρυθμός αυτός
που μετράει,
αυτός που μας αγκαλιάζει 
αυτός που τα όνειρα αλλάζει, 
στο παρόν και στο μέλλον. 
Είναι ο ρυθμός της ανάσας
του έρωτα,
αυτός που κάνει 
το πάθος πόθο 
και μπαίνει μέσα μας, 
τότε όσο απλοί κι αν φαινόμαστε
γινόμαστε θεοί  στις αποφάσεις.
Τα μάτια σου αγόρι μου 
κοιτάζουν το φεγγάρι 
και λάμπουν 
σαν αστέρια εκεί ψηλά, 
χαλάλι σου τα όνειρα
 που έχασα και πάλι 
μόνο εσένα νάχω αγκαλιά. 
Περνάς κι ανασαίνει 
το κορμί και η ψυχή μου
αγόρι εσύ της θάλασσας μορφή,
απόψε είσαι ο έρωτας 
ολόκληρη η ζωή μου, 
έλα αγκάλιασε με πάλι
έτσι απλά και δυνατά... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΘΗΝΑ ΚΛΑΠΣΗ