Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

ΓΥΡΙΖΩ

Γυρίζω
4/8/2017
Γυρίζω τις ρίζες μου
να βρω μες τα νησιά 
το κάστρο στην Μονεμβάσια
και στα πελάγη. 
Θάλασσα μαύρη που απορείς 
είμαστε οι σκλάβοι της εποχής,  
ή ψυχές που ψάχνουν
χαμένες ελπίδες 
να βρουν πατρίδες.
Είναι στην άκρη του θεού
κάτι παιδιά,
που έχουνε στο νου 
να μην ξεχάσουν.  
Αρχαία κάστρα μουσικές
πετάγματα αγγέλων 
και φωνές ,την μικρά Ασία 
ποτέ να μην ησυχάσουν.
Μπορεί και νάνε μια στιγμή
όταν κελαηδάει ένα πουλί, 
η μες του Αυγούστου
την ζέστη τι μαγεία. 
Εκεί που κρατούν οι μουσικές, 
από νεράιδες και κρυφές
 μεσημεριάτικες του τζίτζικα
νότες  χορδές
μνήμες, 
που τρυπούν την ησυχία.
Η Παναγιά μας φύλακας κρατά 
την Πρίγκηπο και τ άλλα μέρη, 
είμαστε εμείς πρόσφυγες,
σε άγνωστα  χώματα φτωχοί 
με μια μεγάλη όμως ψυχή 
που αγκαλιάζει, 
τα παράλια και τις κορφές
τα όνειρα τις εποχές, 
πόθο και λατρεία μας μοιράζει...
Εκεί όταν ψάχνω,
γυρίζω τις ρίζες μου να βρω 
της γης τι ευτυχία, 
μες τα νησιά 
το κάστρο στην Μονεμβάσια
και στην Μεσόγειο, 
κάθε αρχαία παραλία...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΙΩΤΑ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

ΚΛΑΙΝΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

ΚΛΑΊΝΕ ΤΑ ΜΆΤΙΑ
3/8/2017
Οι αναμνήσεις τα ψέμματα 
μας δένουν τα χέρια, 
σε κάτι λιμάνια του χθες 
το αύριο, όλο συμφορά. 
Άγριες λεπίδες κρατάνε 
σβηστά  κεριά
άδειες ψυχές 
με πίκρα στην καρδιά. 
Στην Σπάρτη κλαίνε ακόμη για εσένα
και στην Αθήνα ψάχνουν τούς νεκρούς, 
είναι η Ελλάδα μια φτηνή 
πόρνη Κατίνα,
που σέρνει ένα φουστάνι
σκιασμένες ελπίδες
φλόγες 
από φίλους και εχθρούς.
Κλαίνε οι άγγελοι κι άγιοι ακόμη
είναι οι εικόνες χαραγμένες  στα μυαλά 
κλαίνε τα μάτια ζωγραφίζουν την ελπίδα
κάτω στο χώμα με αίμα που κυλά. 
Δίπλα σ άγιους που πεθαίνουν 
την Αγία μέρα, 
τα δάχτυλα σκορπούν 
μην γράψουν για την κόλαση 
την αλήθεια που ποθούν.
Είναι η Ελλάδα σκλαβωμένη
 εκεί που ξενυχτάνε 
οι βρώμικες ανάσες 
το χρήμα να μοιραστούν. 
Τι πόνος μας καίει  
έρχεται από μακρυά. 
Μοιράσατε σάρκες και κόκαλα Ελλήνων 
μα μην μιλάτε για τα φτωχά παιδιά 
σκυφτέ από ντροπή τα κεφάλια 
πουλάτε  μια Ελλάδα
 που  ακόμα πονά
 μα καρτερικά  σιωπά. 
Οι αναμνήσεις  τα ψέματα
μας δένουν τα χέρια, 
σε κάτι λιμάνια του χθες 
το αύριο, όλο συμφορά... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΦΩΤΟ ΜΑΡΙΑ